Соба нам била омања, али кревет велик, и имали смо ТВ (све у свему, кад се подвуче црта испод девет евра по особи, У Петровцу - није лоше). Но ђаво нас наведе да завиримо иза нахткасне и уочимо шаку мрава (мора да је неком од ранијих гостију запао кекс иза, па мрави нагрнули ко хијене). По нашем извештају о илегалцима у нашој соби, власница је интервенисала... метлицом! И каже, узгред (осећајући ваљда потребу да се оправда, иако ми нисмо ни помислиле да од мрава направимо скандал, ни од комарца магарца): два-три мрава! Кад човек претерано конзумира алкохол, кажу да види дупло. Чиме ли смо ми биле опијене кад видесмо мравињак?! Два различита виђења (из угла госта и угла домаћице) потврдила су велику филозофску истину: све је релативно! Вино није ни слатко ни кисело (а мравима ниједно не би сметало)! Неки склони хиперболи, а неки еуфемизму. Истина је негде између?! Илии... иза нахткасне?!
Завукли су се они (што утекоше пред метлом) у мрављу рупу... и навикли смо на суживот: нису дирали они нас, нисмо дирале ми њих (то је толеранција). А можда су и цркли од глади: од мене им ни мрва није пала (све сам сама смазала)!
Нема коментара:
Постави коментар